Spis treści
Sto rezerwatów przyrody w woj. lubelskim. Nowe decyzje RDOŚ
Stosowne dokumenty powołujące do życia nowe strefy chronione zatwierdziła Beata Sielewicz, pełniąca funkcję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie. Szefowa instytucji zaznaczyła, że wyznaczone tereny w całości leżą na gruntach zarządzanych przez Lasy Państwowe.
– Wszystkie te cztery rezerwaty obejmują grunty lasów państwowych. Łącznie z nimi mamy już sto rezerwatów przyrody na terenie woj. lubelskiego – powiedziała.
Z ust dyrektor RDOŚ padła również jasna deklaracja, że to nie zamyka tematu poszerzania stref ochrony. Urzędnicy już teraz analizują kolejne przyrodnicze perły na mapie regionu, które w niedalekiej przyszłości mogą dołączyć do oficjalnej listy rezerwatów.
Storczyki w rezerwacie „Borowa Góra” i dęby w „Dołhodębach”
Zlokalizowana w granicach gminy Tomaszów Lubelski „Borowa Góra” to nieco ponad trzyhektarowy obszar chroniący zbocze potężnego wzniesienia. Miejsce to słynie z występowania specyficznej flory preferującej podłoże wapienne oraz wyższe temperatury. Prawdziwą wizytówką tego terenu jest potężne skupisko storczyka purpurowego, uznawane za jedno z największych we wschodniej Polsce. Na wapiennych zboczach można wypatrzyć także dzwonka syberyjskiego, buławnika wielkokwiatowego, obuwika pospolitego, szafirka miękkolistnego czy storczyka kukawkę.
Zupełnie inną skalę reprezentują „Dołhodęby” w gminie Dołhobyczów, rozciągające się na ponad 50 hektarach. Kluczowym elementem tego ekosystemu są majestatyczne, liczące ponad 140 lat dęby szypułkowe, pod którymi ukrywają się rzadkie storczyki. Z punktu widzenia fauny to prawdziwy raj dla ptaków – swoje gniazda budują tam orliki krzykliwe, muchołówki małe oraz dzięcioły średnie, a po zmroku żerują licznie nietoperze.
„Grabowy Las” w gminie Dzierzkowice to największy z nowych rezerwatów
Miano lidera pod względem powierzchni wśród nowych form ochrony dzierży z kolei „Grabowy Las” im. prof. Floriana Święsa w gminie Dzierzkowice. Zajmujący ponad 95 hektarów obszar został powołany do zabezpieczenia unikatowych wąwozów przecinających Wzniesienia Urzędowskie. Spektakularne formy erozyjne tworzą w tym miejscu gęstą, skomplikowaną sieć naturalnych zagłębień i stromych jarów.
Zalesienie tego terenu stanowią bogate lasy liściaste, skrywające w swoim runie mnóstwo chronionych okazów flory. Mimo wprowadzenia ścisłych rygorów ochronnych, lokalna społeczność nie musi obawiać się drastycznych zakazów. Urząd zdecydował, że mieszkańcy zachowają prawo do tradycyjnego użytkowania kniei, co oznacza swobodne zbiory grzybów i leśnych jagód.
Stuletnie buki w rezerwacie „Zabytów”. Bilans ochrony przyrody na Lubelszczyźnie
Ostatnim elementem przyrodniczej układanki jest położony w gminie Skierbieszów „Zabytów”. Na niemal 80 hektarach królują tam wiekowe, przekraczające wiek stu lat buki. W cieniu tych potężnych drzew rośnie niezwykle rzadko spotykany w tej części kraju żłobik koralowy, będący kolejnym cennym gatunkiem storczyka na mapie regionu.
Po wpisaniu do rejestru tych czterech obiektów, Lubelszczyzna może pochwalić się dokładnie setką rezerwatów przyrody. Łącznie zabezpieczają one obszar przekraczający 12,5 tysiąca hektarów, co stanowi mniej więcej pół procenta całego terytorium województwa. Ta mozaika obejmuje najbardziej dziewicze zakątki – począwszy od rozległych bagien i naturalnych torfowisk, poprzez malownicze starorzecza, aż po nietknięte ludzką ręką puszcze.
Ustanawianie tego typu stref to fundament dbania o nienaruszone ekosystemy, dzikie zwierzęta oraz naturalne procesy biologiczne. Chociaż wchodzenie na tereny chronione często wiąże się z restrykcjami, leśnicy i urzędnicy sukcesywnie wytyczają specjalne ścieżki edukacyjne. Dzięki takiej infrastrukturze turyści mogą bezpiecznie podziwiać piękno natury, nie ingerując w delikatną równowagę biologiczną.
Zobacz także: Dwa nowe wakacyjne połączenia lotnicze z Lublina ruszyły!
24
